Punjabi media tv, Punjabi media

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਗੁਰਸੇਵਕ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਧਾਰਨ ਕਿਸਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪਛਾਣ ਉਸ ਦੀ ਨੇਕੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੀ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ, ਗੁਰਸੇਵਕ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚਦਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਿਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੈਸਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਥੈਲਾ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੈਸੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਦੀ ਬਚਤ ਸਨ। ਗੁਰਸੇਵਕ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਥੈਲਾ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਥੈਲਾ ਇੱਕ ਨਹਿਰ ਦੇ ਕੋਲ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਰੁਪਇਆ ਕੱਢੇ ਉਹ ਥੈਲਾ ਬਜ਼ੁਰਗ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨਾਮ ਦੇਣਾ ਚਾਹਿਆ, ਪਰ ਗੁਰਸੇਵਕ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਨੇਕੀ ਦਾ ਇਨਾਮ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਗੁਣ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਅਸਲ ਪਛਾਣ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਗੁਰਸੇਵਕ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸਰਪੰਚ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਟੱਲ ਭਰੋਸਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਹੁਦੇ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਿੰ...

  ਇੱਕ ਬੀਜ – ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਪੰਜਾਬੀ ਕਹਾਣੀ** ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹਰਮਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਸਨ। ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸਵੇਰੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਈ ਲੋਕ ਉਸ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਗਰੀਬ ਦਾ ਪੁੱਤ ਕੀ ਵੱਡਾ ਆਦਮੀ ਬਣੇਗਾ?" ਪਰ ਹਰਮਨ ਕਦੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਲ ਬਿਠਾ ਲਈ ਸੀ ਕਿ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਕਦੇ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੋਇਆ। ਹਰਮਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀ ਫਸਲ ਉਗਾਈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ। ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ ਇਨਾਮ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਹੋਰ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਸਫਲ ਕਿਸਾਨ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਦਲੀ, ਸਗੋਂ ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਧੁਨਿਕ ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਸਮਝਾਈ। ਅੱਜ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਕਦੇ ਉਸ 'ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਸਨ, ਉਹੀ ਹੁਣ ਉਸ ਤੋਂ ਸਲਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। **ਸਿੱਖਿਆ (Moral):** ਸੱਚੀ ਮਿਹਨਤ, ਧੀਰਜ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਦੇ ਵਿਅਰ...

 ਰਹੱਸਮਈ ਕੂਆਂ – ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਰਾਤ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਕੂਆਂ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਕੂਏਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਅਜੀਬ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਕੂਏਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹਲਕੀ ਚਿੱਟੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ, ਅਰਮਾਨ, ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭਰਮ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੈਮਰਾ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਈਪੌਡ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵਜੇ ਕੂਏਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਚੁੱਪੀ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਦੀ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਸਰਾਹਟ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਤਸਵੀਰ ਖਿੱਚੀ, ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਧੁੰਦਲੀ ਪਰਛਾਂਵ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਗੜਬੜ ਹੋਵੇਗੀ। ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ ਕੂਏਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਹਿਲਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਵਾ ਬਿਲਕੁਲ ਰੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਡਰਦੇ ਹੋ...