ਰਹੱਸਮਈ ਕੂਆਂ – ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਰਾਤ ਦੀ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ
ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣਾ ਕੂਆਂ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਕੂਏਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਸੀ ਕਿ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਅਜੀਬ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਕੂਏਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹਲਕੀ ਚਿੱਟੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਆਇਆ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ, ਅਰਮਾਨ, ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਭਰਮ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੈਮਰਾ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਈਪੌਡ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵਜੇ ਕੂਏਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਚੁੱਪੀ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਹਵਾ ਦੀ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਸਰਾਹਟ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਤਸਵੀਰ ਖਿੱਚੀ, ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਧੁੰਦਲੀ ਪਰਛਾਂਵ ਨਜ਼ਰ ਆਈ। ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਗੜਬੜ ਹੋਵੇਗੀ। ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ ਕੂਏਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਹਿਲਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਵਾ ਬਿਲਕੁਲ ਰੁਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਅਰਮਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਸਵੀਰ ਖਿੱਚੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚ ਕੂਏਂ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸਫ਼ੈਦ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਪਰਛਾਂਵ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧੜਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਸਾਮਾਨ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਆਪਣੇ ਕੰਪਿਊਟਰ 'ਤੇ ਦੇਖੀਆਂ ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਛਾਂਵ ਕਿਸੇ ਵੀ ਫੋਟੋ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਭ ਕੁਝ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਅਰਮਾਨ ਅੱਜ ਤੱਕ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਿਆ ਕਿ ਉਸ ਰਾਤ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਸੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਦਾ ਭਰਮ।
ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਉਸ ਪੁਰਾਣੇ ਕੂਏਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਜ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸ ਕੂਏਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਫੁਸਫੁਸਾਹਟ ਜ਼ਰੂਰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਿੱਟਾ:
ਹਰ ਰਹੱਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤੁਰੰਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਕੁਝ ਘਟਨਾਵਾਂ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਚਸਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਡਰ ਹਕੀਕਤ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੁਝ ਸਵਾਲ ਅਜੇ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਜਵਾਬ ਦੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।



Comments
Post a Comment