💞 **ਉਡੀਕ ਦਾ ਅੰਤ**
ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ **ਮਨਪ੍ਰੀਤ** ਤੇ **ਜਸਲੀਨ** ਬਚਪਨ ਦੇ ਦੋਸਤ ਸਨ। ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਪੜ੍ਹਦੇ, ਖੇਡਦੇ ਤੇ ਹਰ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰਦੇ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤੀ **ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ।**
ਜਦੋਂ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਕਿਹਾ —
> “ਮਨਪ੍ਰੀਤ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ।”
> ਤਾਂ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ,
> “ਤੇਰਾ ਡਰ ਮੇਰੇ ਹੌਸਲੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗਾ।”
ਪਰ ਜਿੰਦਗੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕਸੌਟੀ ਰੱਖੀ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਈ। ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਜਸਲੀਨ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ —
> “ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ… ਮੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਨ।”
ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਸਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ। ਚਿੱਠੀਆਂ ਲਿਖਦੀ, ਦੁਆ ਮੰਗਦੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਜਿੰਦਾ ਰੱਖਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਹੰਸੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਪਰ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ —
> “ਉਹ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਭੁੱਲ ਜਾ।”
ਪਰ ਜਸਲੀਨ ਨੇ ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ,
> “ਪਿਆਰ ਸੱਚਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੂਰੀਆਂ ਵੀ ਹਾਰ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।”
ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਜਦੋਂ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਮੇਲਾ ਸੀ, ਜਸਲੀਨ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਪਿੱਛੋਂ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ —
> “ਜਸਲੀਨ…”
> ਉਸਨੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੇਖਿਆ — **ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ।**
ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਚੁੱਪ ਰਹੇ।
ਬਿਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਬਿਆਨ ਹੋ ਗਏ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਿਹਾ,
> “ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਿੱਚ ਦੇਰ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ।”
ਜਸਲੀਨ ਹੱਸ ਕੇ ਬੋਲੀ,
> “ਮੈਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ… ਮੇਰਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।”
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਵਿਆਹੀ ਗੰਢ ਵਿੱਚ ਬੱਧ ਗਏ।
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਜਿਹਾ **ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ** ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ ਦੂਰੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਸੀ। 💐
---
### 🌸 **ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸਿੱਖ:**
> ਸੱਚਾ ਪਿਆਰ ਕਦੇ ਮਰਦਾ ਨਹੀਂ,
> ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਡੀਕਦਾ ਹੈ — ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਸਹੀ ਦਿਲ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਲਈ। ❤️
Comments
Post a Comment